Column van Gertrude

Griep hindernis

De griepgolf is niet ongemerkt aan ons huis voorbij gegaan; in etappes werden  wij één voor één geveld. Lang dacht ik nog dat ik sterk en voldoende weerstand had. Als grapje liet ik, aan mijn snotterende man en hoestende kinderen, mijn spierballen zien. Staand in deze sterke pose zei ik dan trots: ‘ik ben sterk de griep vloert mij niet.’ Dit was dus te voorbarig.

Zonder enig voorteken, zat ik op een avond als een zenuwpees te rillen. Ik had het steenkoud en dacht dat de verwarming niet goed werkte. Op dat moment liet ik mijn spierballen niet meer zien, ik voelde mij doodziek en verlangde naar mijn bed. Met een fikse koorts mijn bed ingedoken. Na bijna een week verdween eindelijk de koorts; ik kon beginnen met herstellen.

In die periode dronk ik elke ochtend in het stille huis, een mok gemberthee. Zittend aan de keukentafel, keek ik met een vlakke blik naar buiten. Ik voelde mij een vaatdoek; geen enkele vezel energie in mijn lijf. Ik had nergens zin in, ik wilde gewoon binnen zitten, hangen of liggen. Buiten in de tuin was ook niet veel te beleven. De tuin lag er stil en roerloos bij, ook daar werd gewacht op mooier weer. Het lijkt wel of wij blijven steken in het koude seizoen. De mooie plannen en ideeën, die ik weken geleden had voor het nieuwe (moes)tuinseizoen, worden door allerlei belemmeringen nog steeds niet gerealiseerd. 

Met iets meer energie ga ik vandaag aan de keukentafel zitten. Schenk een kop koffie in en sla de krant open op de pagina waar het weerbericht staat. ‘Pff, weer een dip in de temperatuur’ zeg ik hardop en neem een slok koffie. De meteorologen voorspellen naast kou ook nog een kletsnatte aanloop naar de Pasen. De eieren zullen op eerste paasdag gezellig in een kletsnatte tuin worden verstopt.

Terwijl ik weemoedig naar buiten kijk, ontvang ik een app met foto van een vriendin. ‘Jippie het is lente, de afgelopen dagen zijn al negen lammetjes geboren in onze kudde’ zegt ze enthousiast op de app. Ik kijk naar de foto van het Drents Heideschaap met lammetje en voel mijn hart smelten. ‘lief, wat een scheetje’ app ik terug. Door de foto krijg ik zin in de lente en ga die gewoon ophalen; ik ga gezellig violen kopen bij Woon- en Tuinwinkel Loenen.    

Gertrude 

     


Lees hier de column maart 2018

Lees hier de column januari 2018

Lees hier de column november 2017

Lees hier de column oktober 2017

Lees hier de column van augustus 2017

Lees hier de column juni 2017

Lees hier de column mei 2017    

Lees hier de Column april 2017

Lees hier de Column maart 2017

Lees hier de Column januari 2017

Lees hier de Column december 2016

Lees hier de Column oktober 2016

Lees hier de Column september 2016  

Lees hier de Column Augustus 2016

Lees hier de Column juni 2016

Lees hier de Column mei 2016

Lees hier de Column april 2016         

Lees hier de Column maart 2016     

Lees hier de Column januari 2016     

Lees hier de Column december 2015

Lees hier de Column oktober 2015

Lees hier de Column Najaar 2015

Lees hier de Column Zomer 2015

Lees hier de Column juni 2015

Lees hier de Column mei 2015

Lees hier de Column april 2015

Lees hier de Column maart 2015

Lees hier de Column februari 2015

Lees hier de Column januari 2015